Droga miecza: nauczanie samuraja

W tradycji samurajskiej miecz był nie tylko narzędziem walki, ale przedłużeniem duszy wojownika. Poza swoim ostrzem miecz ucieleśniał dyscyplinę, szacunek i nieustanne dążenie do doskonalenia wewnętrznego. Mieczem trzeba było posługiwać się precyzją i pokorą, nie tracić z oczu, że każde cięcie było nie tylko aktem fizycznym, ale odbiciem ducha.
Jedną z najbardziej znanych zasad w sztuce miecza jest pojęcie „mushin” ( 無心), co oznacza „pusty umysł”. Ten stan umysłu oznacza działanie bez rozpraszania, bez strachu i wątpliwości, pozwalając wojownikowi całkowicie połączyć się ze swoim mieczem i chwilą obecną. W walce umysł nie powinien być zajęty myślami o zwycięstwie lub porażce, ale skupiony wyłącznie na przepływie akcji. Miecz staje się kanałem koncentracji i precyzji.
Miyamoto Musashi, jeden z największych szermierzy w Japonii, w swoim słynnym traktacie „Księga pięciu pierścieni” podkreśla, że prawdziwy mistrz sztuki miecza nie leży tylko w technice, ale w kontroli umysłu i duchowej. W jednej z jego nauk mówi: „Prawdziwa sztuka miecza polega na tym, aby nigdy go nie wyciągnąć, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. ” Ta lekcja przypomina, że siła miecza leży zarówno w jego użyciu, jak i w powstrzymaniu.
W codziennym życiu te nauki posługiwania się mieczem mają głębokie zastosowanie. Nauka życia z mushin, skupiona na teraźniejszości, pozwala nam działać jasno i determinacyjnie, bez uwięzienia się w myślach lub emocjach, które zmieniają naszą drogę. Miecz w tym sensie staje się symbolem możliwości cięcia z tym, co nas ogranicza i precyzyjnie podążania do naszych celów, zarówno na polu bitwy, jak i w życiu…

• Tego się nauczyłem.
  Resztę musisz się dowiedzieć sam.
• Nie wszystkie bitwy wygrywa się naprzód. Nie wszystkie odwroty są porażką. Postęp to strategia.
  Wycofanie się to również strategia.
  Wycofanie musi odbyć się w kolejności.
  Nie zawsze musi wyglądać porządnie.
  Pozory w odwrocie są również strategią.

Suzume No Kumo 1600

Z książki Honor samuraja.
Takashi Matsuoka